3. chropowatych wierszy wiele144x206

29 Pages • 4,211 Words • PDF • 545.2 KB
Uploaded at 2021-09-24 14:59

This document was submitted by our user and they confirm that they have the consent to share it. Assuming that you are writer or own the copyright of this document, report to us by using this DMCA report button.


Katarzyna Mikulska

Opium Chropowatych wierszy wiele złapanych w siatkę mych wrażeń otępiałych

Katarzyna Mikulska Opium. Chropowatych wierszy wiele złapanych w siatkę mych wrażeń otępiałych   © Katarzyna Mikulska 2015   © Warszawska Firma Wydawnicza s.c. 2015   Warszawa 2015 ISBN 978-83-8011-022-9   Korekta Agnieszka Luberadzka   Skład i łamanie Jacek Antoniuk Projekt okładki Małgorzata Szyszkowska   Wydawca Warszawska Firma Wydawnicza s.c. ul. Ratuszowa 11/5/19 03-450 Warszawa www.wfw.com.pl   Druk BOOKPRESS.EU ul. Struga 2, 10-270 Olsztyn www.bookpress.eu

Na­piszę, bo co mam ro­bić? Muszę pi­sać, bo nic in­ne­go nie pot­ra­fię. […] Piszę,  kiedy muszę, kiedy jest już nie do wytrzymania. Halina Poświatowska

Tworzę nocą. Łapię w siatkę całe chmary chropowatych myśli. Opowiem ci o tym, choć zrobię to nieumiejętnie. Nic innego mi nie pozostaje… Przeczytaj proszę. Nie spłosz wrażeń… Otępionych opium pisania. Z prośbą dla J., P., N., L.

Opium Jestem uzależniona od pisania. Nocą. I od myślenia o tobie. O każdej porze. Z pierwszego wychodzą opowiadania, z drugiego niepokoje serca, duszy drgania. Zaczynam się o siebie obawiać. Poważnie zastanawiać. Objawy groźne, niepokojące. Może to być choroba nieuleczalna. Śmiertelna, poważna. Gangrena umysłu, dżuma serca. Palpitacja nerwów wszelakich. Jestem świadoma swych uzależnień. Wiem o nich. Nie walczę. Nie bronię się przed nimi. Skazana jestem na klęskę. Odmówię reanimacji, gdy mnie ratować będą przed samą sobą.

5

Nieprawda

Ból opisany słowami

Wymyśliłam sobie ciebie. Stworzyłam, wykreowałam, powołałam do życia. Nie w ciele, ale w moich myślach.

Cierpieć znaczy być bezradnym wobec rozpaczy. Cierpieć to nie móc wyrazić siebie. To niemoc wszechogarniająca. Pochłaniająca nas w sobie samych.

Wyobraziłam sobie twarz twoją i ręce, których nie ma w rzeczywistym świecie. Pokochałam swoje marzenie. Za nieprawdą tęsknię.

Ból szarpie nerwy, rozrywa świadomość. Tnie na kawałki marzenia. Trawi, spopiela, unicestwia wszystkie wrażenia.

6

Świadomość niebycia odpornym. Nie móc żyć, jeść, oddychać, unieść powiek. Bezwład własnego istnienia. Oto istota cierpienia.

7

Przygotowanie

Czekam

Zaparzyłam zielonej herbaty w  kubku z porcelany.

Czekam na ciebie. Kobieta poczekalnia.

Zawiązałam włosy razem z marzeniami.

Siedzę cierpliwie lata całe, wierząc, że przyjdziesz, że znasz drogę.

Zamknęłam powieki ze wszelkimi doznaniami. Schowałam dłonie w kieszeniach wraz z wrażeniami.

Jak przyjdziesz, od progu otworzę ramiona. Skończy się moja czynność jałowa.

Czas się napić. Wychylić duszkiem wywar własnej duszy.

8

9

Matematyczna pomyłka

Supeł

Może źle obliczyłam, nie tak skalkulowałam uczucia. Może zawierzyłam podstawionym liczbom. Niewłaściwy uzyskałam wynik. Mnożyłam doznania swoje. Nie dodałam twoich. Wprowadziłam złe dane. Oszukała mnie kombinatoryka. Matematyczna pomyłka moja miłość bezwzględna do ciebie. Algebraiczna zagadka serca, które nie chce przestać kochać.

Zaplątałam się w namiętności. Tkwię w gordyjskim ich węźle.

10

Wkręciłam się w nici silnych emocji. Związana nimi jestem. Pogmatwałam uczucia, jak wełnę. Nie potrafię się z nich uwolnić. Ubezwłasnowolniłam się na własne życzenie. Nie wiem, jak rozwiążę supeł miłości.

11

Jestem tym, czym chcesz

Niebezpieczna zabawa nocą

Liściem jestem na drzewie., mgłą nad jeziorem, rosą na trawie. Życia treścią,

Nocą, gdy nikt nie podejrzewa, ostrożnie się skradam do swoich myśli. Nie chcę ich spłoszyć. Chcę je złapać w siatkę moich ulotnych wrażeń.

Miłością jestem. Tęsknotą.

Zbliżam się niebezpiecznie blisko do moich doznań. Nie chcę ich zranić. Chcę je w dłonie zebrać, chcę otrzeć się o nie choćby tylko rękoma.

Upodobniam się nocą do mroku. W dzień słońcem jestem. Taką mam zdolność. Przeistaczam się dla ciebie. z twojego powodu.

12

Podchodzę do uchylonych drzwi podświadomości. Przemykam się niezauważona. Ślizgam się po najodleglejszych zakamarkach mojego otępiałego od opium myśli umysłu. Niebezpieczna nocą zabawa.

13

Gdybym

Ciało

Gdybym tylko chciała, mogłabym zapomnieć. Gdybym tylko mogła.

Ciało moje pachnie. Mocno, silnie, namiętnie.

Jeślibym umiała, uniknęłabym cierpienia. Gdybym była mądra. Jeślibym przestała, uwolniłabym się od ciebie. Gdybym tylko mogła. Kobieta bezbronna. Ofiara i prześladowca. Jedna i ta sama osoba.

14

Wanilią, poziomkami, pieprzem. Obezwładnia. Odurza. Ciało me spoczywa spokojnie. W twoich ramionach. Zapamiętuje dotknięcia. Z głową na poduszkach odpoczywa od wygięć i wzruszeń. Ciało mojej duszy.

15

Wierzę

Co zrobię?

Wierzę. Jestem pewna. Mam przekonanie. Wątpliwości nie mam.

Co zrobię, kiedy cię stracę? Doprawdy, nie wiem. Nie chcę się nad tym zastanawiać.

Pragnę. Oczekuję. Czekam. Chcę na pewno. Mam jedynie nadzieję, że on także odwzajemnia. Łudzę się słodką nieprawdą.

16

To zbyt trudne wyobrażenie. Nie wiem, czy poradzi sobie z nim moja imaginacja. Jak będzie mogła przeżyć bez chleba powszedniego? Umrze bez wody z pragnienia.

17

Ignorancja

Nie dziś, może jutro?

Nie przejmować się nauczyć muszę. Nie dopuszczać silnych wzruszeń. Do siebie.

Dziś nie. Pora nieodpowiednia do wzruszeń. Dla serca kołatań czas niewłaściwy.

Nie dać się smutkowi. Należy nabrać wprawy. Do życia.

Dziś nie. To niedobry moment. By serca przytulić.

Trzeba, aby mnie dopadła ignorancja uczuć. Własnych.

Może jutro. Być może. Chciałabym zdążyć. Pojutrze może mnie nie być…

18

19

Płynę

Zobaczyłam

Płynę. Unoszę się, choć nie mam skrzydeł.

Gdy stanęłam przed lustrem, zobaczyłam siebie, a raczej własną ułudę. Lustrzane, przekłamane odbicie. Odwrócone strony, przerzucone myśli.

Przenoszę się w nierzeczywistą przestrzeń. Ginę w niej. Tak się czuje kobieta w męskich ramionach.

Gdy stanęłam przed lustrem, w nim zauważyłam, cienie. Stające obok. Nie pasowałam do siebie w szklanej tafli zwierciadła. Zobaczyłam wszystkie wychylające się łukiem niespełnione pragnienia. Czułam na sobie ich oddech. Nie przeglądam się już w lustrach.

20

21

Pamięć moja

Oszustwo mi podaruj

Pamięć moja krótka, nie da się prowadzić na sznurku. Nie słucha poleceń. Na rozkazy serca tępa. Głucha. Ślepa i niedorozwinięta. Niesubordynowana wciąż przywołuje wspomnienia. Należy ją oddać do naprawy lub wymienić. Żadnego z niej pożytku. Powoduje coraz częściej zawały mojego obolałego serca. Pamięta.

Siądź przy mnie blisko. Otul mnie ramieniem. Przygarnij do siebie. Nic nie mów. Pomilczmy razem przed rozstaniem. Weź moje dłonie w swe ręce. Oszukaj, że w nich zostaną. Tak chciałam… Zatrzymać pod zamkniętymi powiekami wyobrażenie chwili, która nigdy nie będzie miała miejsca i czasu. Odszedłeś bez pożegnania.

22

23

Nie trzeba

Brak połączenia

Nie potrzebuję waszej obecności w akcie mojego konania. Poradzę sobie sama. Dam radę umrzeć.

Brak połączenia. Zmroziło światłowody. Lodem obojętności obłożone zostały. W całości.

Zostanę zmuszona okolicznościami własnego ciała, by odejść. Daleko. Nawet nie wiem, dokąd. W tę podróż dostanę bilet w jedną stronę bez możliwości przebukowania. Bez bagażu się udam zbytecznego. Do miejsca nieznanego nikomu. Bez chęci jego zwiedzania. Jeszcze nie teraz.

24

Nie da się wysłać żadnej wiadomości do serca człowieczego. Które czeka. Nie można zadzwonić. Wadliwa telefonia komórkowa uczuć połączeń. Smutek wywołamy został alfabetem Morse’a. Wystukiwanym przez zgrabiałe palce mojej tęsknoty.

25

Zatrzasnęłam drzwi i nie wiem, jak się wydostać Zatrzasnęłam drzwi do mojej wyobraźni i nie wiem, jak je otworzyć. Zrobiłam to nieopatrznie, ale skutecznie. Nie potrafię ich otworzyć ponownie. Znalazłam się w pułapce codziennych doznań i wzruszeń nieważnych. Jałowych poruszeń serca i duszy. Niepotrzebnych i nieładnych. Chcę wrócić. Nie zabrałam ze sobą kluczy. Chyba będę zmuszona zostać w nieprzychylnej rzeczywistości. Pozbyć się złudzeń wyjątkowości.

Gdybym umiała opisać Chciałbym móc opisać, co czuję. By każdy zrozumiał. Właściwie. Nie potrzebował domysłów o czym piszę. Do niego. Pragnę posiąść umiejętność. Nie mężczyznę. Tworzenia. Odczuwam potrzebę nauki. Budowania słowami nastroju czyjegoś. Chciałabym umieć świat odmalować zwojami zdań całych. Nie umiem. Niestety.

26

27

Wiele

Czytając

Wiele jest pojęciem zależnym od tego, do kogo należy. Dla mnie oznacza minimum kochania. Maksimum radości. Nieograniczoną ilość namiętności. Wiele czułości. To moje proporcje miłości.

Czytając, każdy się zastanawia, czy piszę o sobie. Niekoniecznie. Nie zawsze. Czynię tak w wyjątkowy sytuacjach. Serca mojego drżeniach. Ze szczęścia. Z rozpaczy. Zwykle piszę o innych przez pryzmat. Własnych doświadczeń. Lub obserwacji. Oczu człowieka. Wówczas moje pisanie oznacza szczere przekonanie. Znam go lepiej. Od siebie. Na pewno.

28

29

Od niechcenia Pisze się od niechcenia lub chcenia sprawienia komuś radości. Z tych samych powodów się pamięta o nim. Brak słów oznacza obojętność. Zdawkową grzeczność. Niekiedy przerywaną pozdrowieniami. Podobnymi do tych, jakie wysyłają instytucje na święta. Nikt nie chce czytać takich komunikatów. Są one skrajnie odległe od oczekiwanych. Miłosnych wyznań. Przyjacielskich, troskliwych pytań, czekających na odpowiedzi.

Niczym ciało kota wygrzewające się w słońcu Pozycja miłosna. Ciało wygięte. W rozkosznej pozie. Oczekujące na namiętność. Wierzące, że umrze. Utonie. W toni czułości. Leniwe ruchy dłoni, nieśmiałe odchylenie głowy. Kobiece ciało, niczym ciało kota wygrzewające się w słońcu. Czekające na objęcia ukochanego.

Czasami lepiej nic nie czytać. Nic nie pisać.

30

31

Wrażenia

Na spacer

Olśnienia, duszy miraże. Przekłamanie, świadome postrzegania. Impresje łaskoczące nerw każdy. Doznania silne, opium uzależniające umysł i ciało. Prowokujące Niezapomniane wrażenia. Odtwarzane w pamięci.

Na spacer po lesie mam ochotę. Najlepiej wieczorem letnim. Najchętniej z tobą. Deptać bym chciała trawę. Oglądać drzewa. Byleby ptaki śpiewały. Bylebyś mnie całował. Jest zima. Nie ma ciebie do pary. Więc pójdę na spacer po lesie oczami mojej wyobraźni.

32

33

Nie można myśli poskładać

Miałam

Nie można myśli poskładać. Rozsypały się nad ranem. Sny je osłabiły. Koszmary.

Miałam spokój duszy. Skradziono mi go podstępnie. Nawet się nie zorientowałam, gdy mi go odebrano.

Jeszcze się nie pozbierały. Po nocy. Potrzebują czasu, by stanąć na nogi. Twardej ziemi im trzeba. Nie wrażeń. Otrzeźwienia. Wówczas się wygładzą.

34

Miałam pewność serca. Wydarto mi go siłą. Nawet nie poczułam, a już nie żyłam. Miałam słowa na każdą okazję. Kazano mi zamilczeć. Jak teraz opowiem o nieszczęśliwej miłości?

35

Materiał

Nigdy

Stanowię materiał poglądowy. Do opisania niezwykłe zjawisko. Przeobrażenie nastąpiło we mnie.

Nigdy oznacza wcale. Do nie do kiedy znaczy. Nieokreślona czasoprzestrzeń.

Coś się zmieniło nieodwracalnie. Proces zaszedł niezauważalnie. Silne wzburzenie i spokój jednocześnie dały mi siłę.

Można ją nazwać nie mówiąc, wtedy nigdy słowa się nie narodzą. Można ją wymyślić. Wówczas myśli się nie pojawią.

Teraz próbują opisać przypadek kobiety uwolnionej od wrażeń.

Nigdy nie oczekuje potwierdzenia. Jest wyznacznikiem siebie. Jakbyś powiedział żyję i nie musiał umrzeć wcale.

36

37

Życie

Nie

Opowieść, historyjka, powieść. Zależy, kto pisze, zależy, kto czyta.

Nie martwię się o ciebie, nie troszczę. Nie czekam, nie okazuję słabości, gdy cię nie ma.

Czasami tragedia, dramat momentami. Groteska i absurd. Zależy, czego pragniesz, zależy, czego szukasz.

Nie chcę twojej obecności. Twojego oddechu.

Komedia, tragifarsa, nowela. Poemat lub fraszka. Zależy, na co się zgadzasz, zależy, czego nie masz. Życie. Ty decydujesz o jego rodzaju. Masz wpływ na jego gatunek. Na jakość. Lub bylejakość. To jest zależne Jedynie od ciebie.

38

Nie oczekuję na twoje dłonie. Ust nie chcę. Umarłeś w mojej pamięci. Pochowałam cię wczoraj wieczorem. Odszedłeś na własne życzenie I na duszy mojej prośbę.

39

Jesteś

Gdy cię nie będzie

Tego właśnie nie wiem, kim dla mnie jesteś. Przekleństwem, czy zbawieniem? Nienawiścią, czy miłością? Odtrąceniem, czy czułością? Przyjacielem, czy wrogiem? Smutna konkluzja, jak niewiele wiem o sobie…

Gdy cię nie będzie, świat się zatrzyma. Bądź w moich ramionach. Gdy znikniesz, słońce skona. Zostań proszę w moich objęciach. Gdy się rozpłyniesz w konieczności odejścia, zapadnie się rzeczywistość. Trwaj więc w moich marzeniach. Bezpieczne miejsce, by cię zatrzymać.

40

41

Jestem bardzo zmęczona

Trzeba mi…

Nie mam siły żadnej do niczego. Brak mi werwy entuzjastycznej do trwania. Uniesień niezbędnych nie posiadam. Opuściły mnie moce tajemne tworzenia. Jedyne, co odczuwam, to potworne zmęczenie. Zobojętnienie czasowe do życia. Jego odczuwanie niemożliwe do określenia inaczej niż – jestem bardzo zmęczona – życiem.

Otulenia mi trzeba słowami dobrymi. Myślami przychylnymi objęcia. Ucałowania uśmiechami. Przytulenia gestami drobnymi. Potrzeba mi łagodnej pewności miłości. Może być chwilowa, ulotna. Niezbędne mi są namiętności czekające na mnie z niecierpliwości spełnienia. Trzeba mi namiastki szczęścia. Inaczej moja wyobraźnia skona. Samotna. W przekonaniu, że jest mi niepotrzebna.

42

43

Nienawiść

We śnie

Nienawiść to brak ochoty do kochania. Można ją wyrazić na różne sposoby. Nie trzeba jej opowiadać słowami. Czasami wystarczy spojrzeć. Milczeć. Widać ją na twarzy – Brak uśmiechu, groźny grymas, zmarszczone czoło. Zamrożone odczuwanie miłości. Komora kriogeniczna serca.

We śnie jestem bezpieczna. Uciekam. Odnajduję drogę do prawdziwej siebie. Odczuwam bez ograniczenia. Reaguję swobodnie. W rzeczywistości jestem inna. Udaję. Zapominam oczywiste znaczenia. Kontroluję emocje. Śpię i śnię wygodnie. Odpoczywam. Mam myśli swobodne. Nie oczekuję przebudzenia.

44

45

Sześć wierszy

Myśli na wietrze trzepotanie

Ile musiałabym napisać słów o tobie, aby objąć twoją istotę? By wyrazić złożoność postaci? W jaki sposób miałabym opisać skomplikowanie odczuwanych przez ciebie wrażeń? Jak wiele określeń użyć zmuszona bym była, aby oddać stany duszy twojej – niestabilnego organu? Napisałabym sześć wierszy. Z kilku wersów każdy. Albo jedno zdanie. Jesteś bytem nieokreślonym z moich marzeń.

Pisanie. Oddawanie się wenie. Kokietowanie muzy. Czarowanie.

46

Zbieranie, składanie. Słów wpychających się do głowy. Łapanie myśli, które na wietrze wyobraźni się trzepoczą.

47

Zła jestem

Chwila

Zła jestem na ciebie za siebie. Taka dziwna zależność.

Jest taki czas, gdy niczego mi nie potrzeba. Jest taki moment, kiedy jestem szczęśliwa. Zdarzają się takie czasu przestoje, gdy wiem, że mogę się zatrzymać.

Za ciszę i obojętność. Za dozowanie. Uczuć. Że mi przykro, że spać nie mogę. Zła jestem na ciebie. Może mi przejdzie, gdy przyjdziesz. Taka dziwna zależność.

48

Takie momenty nie zdarzają się często. Nie są chwilą codzienną. Powszednią, bezkształtnym, niezapamiętanym myśli zatrzaśnięciem. To dni świąteczne. Kiedy mogę spokojnie usnąć przy tobie.

49

Brak umiejętności przewidywania

Nie

Gdybym wcześniej wiedziała, czym jest stan zakochania, dobrowolnie udałabym się do szpitala dla psychicznie chorych. Stan ten zagraża bowiem bezpieczeństwu mojej istoty i dla otoczenia staje się groźny. Nieznośny.

Na nie jestem nastawiona. Na przeczenie. Tak – jakoś brzmi bez przekonania. Nie – wywołuje większe wrażenie. Tak – mnie boli. Nie odszedłeś – budzi nadzieję. Tak zostawiłeś – wywołuje rozpacz. Nie powtarzam sobie.

Gdybym wcześniej wiedziała, unikałabym wszelkich doznań. Stałabym się zobojętniała. Odporna na słowa, dotykania. Duszy i ciała. Niestety – nie byłam. Niestety – nie poszłam. Niestety – nie da się już wdrożyć procesu leczenia. Umarłam na zawał miłosny

50

51

Nijak

Chropowatych wierszy wiele

Beznamiętnie przechodzę przez dni kolejne. Mijam następne noce. Trącam z lekceważeniem zdarzenia.

Chropowatych wierszy wiele powstawało nocą. W ciszy. W sztucznym świetle. W prawdziwej potrzebie.

Pozbawiona euforii istnienia, entuzjazmu do oglądania rzeczywistości. Bez uniesień wszelakich przemierzam przestrzeń, w której cię nie ma. Nijak się czuję i nijak żyję. To jednak bez znaczenia. Może wyzdrowiałam z miłosnego zakażenia?

Wyłoniły się na komputerowym papierze. Z moich myśli. W skupieniu. W milczeniu. Ich faktura to odbicie mojego nastawienie. Do życia. Do ciebie. Do siebie. Weź je w dłonie i potrzyj. Poczujesz. Posmakujesz. Pojmiesz. Powstały dla ciebie. Ze mnie się poczęły. Nie spłosz wrażeń, Jakie wywołały. W tobie…

52

53

Spis treści Opium . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 5 Nieprawda . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 6 Ból opisany słowami . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 7 Przygotowanie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 8 Czekam . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 9 Matematyczna pomyłka . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 10 Supeł . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 11 Jestem tym, czym chcesz . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 12 Niebezpieczna zabawa nocą . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 13 Gdybym . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14 Ciało . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 15 Wierzę . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 16 Co zrobię? . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 17 Ignorancja . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 18 Nie dziś, może jutro? . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 19 Płynę . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 20 Zobaczyłam . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 21 Pamięć moja . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 22 Oszustwo mi podaruj . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 23 Nie trzeba . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 24 Brak połączenia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 25 Zatrzasnęłam drzwi i nie wiem, jak się wydostać . . . . . . 26 Gdybym umiała opisać . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 27 Wiele . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 28 Czytając . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 29 Od niechcenia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 30 Niczym ciało kota wygrzewające się w słońcu . . . . . . . . 31 Wrażenia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 32 Na spacer . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 33 55

Nie można myśli poskładać . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Miałam . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Materiał . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Nigdy . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Życie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Nie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Jesteś . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Gdy cię nie będzie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Jestem bardzo zmęczona . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Trzeba mi… . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Nienawiść . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . We śnie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Sześć wierszy . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Myśli na wietrze trzepotanie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Zła jestem . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Chwila . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Brak umiejętności przewidywania . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Nie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Nijak . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Chropowatych wierszy wiele . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

56

34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53
3. chropowatych wierszy wiele144x206

Related documents

29 Pages • 4,211 Words • PDF • 545.2 KB

13 Pages • 8,886 Words • PDF • 1.7 MB

4 Pages • 888 Words • PDF • 275.4 KB

2 Pages • 730 Words • PDF • 287.9 KB

28 Pages • 8,748 Words • PDF • 493 KB

22 Pages • 1,247 Words • PDF • 1.3 MB

6 Pages • 524 Words • PDF • 60.3 KB

50 Pages • PDF • 18.8 MB

192 Pages • PDF • 88.7 MB

14 Pages • 3,326 Words • PDF • 212.7 KB

4 Pages • 919 Words • PDF • 645.8 KB